top of page
Logo Galerie Nieuw Schoten art consultancy

"Elk groot kunstwerk openbaart vanzelf de problematiek van het menselijk bestaan."                                           Gerard Reve

Floris de Groot (1890-1951)

Groot, Floris de (1890-1951) _ 'Cagnes sur Mer' _ Galerie Nieuw Schoten.jpeg

Floris de Groot

(1890-1951)

​

'Cagnes sur Mer'
olieverf op doek
55 x 65 cm
gesigneerd, gedateerd 1929 en voorzien van titel rechtsonder

 

Tentoonstellingscatalogus aanwezig.

Het Zuid-Franse licht gevangen in Cagnes-sur-Mer

​

In de eerste decennia van de twintigste eeuw trokken talloze Nederlandse kunstenaars naar het zuiden van Frankrijk, op zoek naar een helderder licht, warmere kleuren en een andere artistieke vrijheid dan zij in het vaak grijze Nederland vonden. Een treffend voorbeeld van deze artistieke trektocht is dit werk van de Haagse schilder Floris de Groot waarop een zonovergoten dorpsplein in Cagnes-sur-Mer is vereeuwigd.

​

Een schilder op reis
Nadat de schilder zijn vroege jaren als tekenaar en schilder grotendeels had doorgebracht in Den Haag besloot hij in 1921 zijn horizon te verbreden en vertrok hij naar Parijs. Vanuit de Franse hoofdstad maakte hij reizen door het land, waarbij hij zich uiteindelijk ook door de Côte d'Azur liet inspireren. Net als veel van zijn tijdgenoten – onder wie kunstenaars die zich aansloten bij het Franse impressionisme en postimpressionisme – raakte De Groot gefascineerd door het mediterrane landschap en de architectuur van de Zuid-Franse dorpen. Later in zijn leven keerde hij terug naar Nederland, waar hij tot zijn overlijden op 6 januari 1951 in Amsterdam woonde en werkte.

​

De magie van Cagnes-sur-Mer
Het schilderij uit 1929, rechtsonder door de kunstenaar gesigneerd en voorzien van de plaatsnaam Cagnes sur Mer, toont de rust en verstilling die zo kenmerkend zijn voor De Groots oeuvre. Cagnes-sur-Mer, gelegen tussen Nice en Antibes, was in de jaren twintig een geliefde pleisterplaats voor schilders. De beroemde impressionist Pierre-Auguste Renoir bracht er zijn laatste levensjaren door, wat een grote aantrekkingskracht uitoefende op een jongere generatie kunstenaars.

Op het doek van De Groot staat geen bruisende boulevard centraal, maar een intiem, verstild plein. Twee markante, knoestige bomen zonder bladerdak vormen de verticale pilaren van de compositie. Zij werpen zachte, paarsblauwe schaduwen over het zanderige plein. Daarachter rijzen de karakteristieke Zuid-Franse gebouwen op, geschilderd in warme oker-, zand- en aardetinten die fel contrasteren met de helderblauwe lucht.

​

Schildertrant en waardering
De kracht van het werk zit in de losse, trefzekere penseelstreek en het subtiele kleurgevoel. De Groot gebruikt geen harde contourlijnen, maar bouwt de vormen op uit vlakken van licht en schaduw. Hierdoor weet hij de zinderende warmte van een Zuid-Franse dag tastbaar te maken.

Interesse in deze voorstelling, bel of mail ons!

bottom of page